فصلنامه علمی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت مالی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه مدیریت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استاد، گروه حسابداری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 استاد، گروه ریاضی و علوم کامپیوتر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

ارزیابی کارایی شرکت‌های بیمه با رویکرد تحلیل پوششی داده‌ها از منظر طبقه بندی های مختلف

پیشینه و اهداف: در جهان امروز، رشد و توسعه اقتصادی هر کشور نقش مهمی در تعیین جایگاه بین‌المللی آن دارد و کشورها برای ارتقای این جایگاه در پی بهبود شاخص‌های توسعه‌یافتگی خود هستند. صنعت بیمه به‌عنوان یکی از شاخص‌های توسعه‌یافتگی، از یک سو یکی از نهادهای عمده اقتصادی به شمار می‌رود و از سوی دیگر، فعالیت سایر نهادهای اقتصادی را پشتیبانی می‌کند. با توجه به شرایط خاص صورت‌های مالی شرکت‌های بیمه و تفاوت آن با سایر صنایع، تاکنون شاخص مشخصی برای محاسبه کارایی در صنعت بیمه در نظر گرفته نشده است. ازاین‌رو، هدف پژوهش حاضر تدوین شاخصی برای محاسبه کارایی شرکت‌های بیمه و بررسی کارایی آنها با توجه به ویژگی‌های مختلف فعالیت است.
روش‌شناسی: برای تعیین شاخص‌های مناسب سنجش کارایی، با استفاده از نظرات صاحب‌نظران صنعت بیمه، ورودی‌ها و خروجی‌های مرتبط با شاخص کارایی استخراج شد. سپس شرکت‌های بیمه با توجه به مجوز فعالیت از منظر جغرافیایی، قدمت شرکت، تمرکز پرتفوی بیمه‌ای در رشته‌های زندگی و غیرزندگی و نوع مالکیت خصوصی، دولتی و شبه‌دولتی طبقه‌بندی شدند و کارایی هر یک از گروه‌های مورد بررسی ارزیابی شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد کارایی شرکت‌های بیمه فعال در مناطق آزاد بیشتر از شرکت‌های بیمه سرزمین اصلی است. همچنین، کارایی شرکت‌های غیر اصلی بیشتر از کارایی چهار شرکت قدیمی و اصلی به دست آمد. در طبقه‌بندی بر اساس ترکیب پرتفوی، شرکت‌های بیمه زندگی از کارایی بیشتری نسبت به شرکت‌های بیمه غیرزندگی برخوردار بودند. در نهایت، مقایسه شرکت‌ها بر اساس نوع مالکیت نشان داد کارایی شرکت‌های خصوصی بیشتر از شرکت‌های دولتی و شبه‌دولتی است.
نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد کارایی شرکت‌های بیمه در گروه‌های مختلف یکسان نیست و ویژگی‌هایی نظیر محدوده جغرافیایی فعالیت، قدمت شرکت، تمرکز پرتفوی بیمه‌ای و نوع مالکیت می‌توانند در مقایسه کارایی شرکت‌های بیمه مورد توجه قرار گیرند. همچنین، استخراج ورودی‌ها و خروجی‌های متناسب با ویژگی‌های صورت‌های مالی شرکت‌های بیمه می‌تواند مبنایی برای سنجش کارایی در این صنعت فراهم کند.
کلمات کلیدی:
بیمه
کارایی
ریسک
شرکت های بیمه بازرگانی

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Efficiency Evaluation of Insurance Companies Using Data Envelopment Analysis from the Perspective of Different Classifications

نویسندگان [English]

  • Yousef Moghadami 1
  • seyed mohammad reza miri lavasani 2
  • Hashem Niko Maram 3
  • Mohsen Rostami Malkhalifeh 4

1 PhD Student, Department of Financial Management, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.

2 Associate Professor, Department of Management, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.

3 Professor, Department of Accounting, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.

4 Professor, Department of Mathematics and Computer Science, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.

چکیده [English]

Efficiency Evaluation of Insurance Companies Using Data Envelopment Analysis from the Perspective of Different Classifications
BACKGROUND AND OBJECTIVES: In today’s world, the economic growth and development of each country play an important role in determining its international position, and countries seek to improve their development indicators in order to enhance this position. The insurance industry, as one of the indicators of development, is regarded on the one hand as one of the major economic institutions and, on the other hand, as a sector that supports the activities of other economic institutions. Given the specific characteristics of insurance companies’ financial statements and their differences from those of other industries, no specific indicator has so far been considered for measuring efficiency in the insurance industry. Therefore, the present study aims to develop an indicator for measuring the efficiency of insurance companies and to examine their efficiency with regard to different operational characteristics.
METHODS: To determine appropriate indicators for measuring efficiency, the relevant inputs and outputs were identified using the opinions of experts in the insurance industry. The insurance companies were then classified according to their geographical scope of operation, company age, concentration of the insurance portfolio in life and non-life lines, and type of ownership, including private, state-owned, and quasi-state-owned companies. The efficiency of each group was subsequently evaluated.
FINDINGS: The results showed that the efficiency of insurance companies operating in free zones was higher than that of companies operating in the mainland. In addition, the efficiency of non-major companies was higher than that of the four old and major insurance companies. In the classification based on portfolio composition, life insurance companies had higher efficiency than non-life insurance companies. Finally, the comparison based on ownership type showed that private insurance companies were more efficient than state-owned and quasi-state-owned companies.
CONCLUSION: The findings indicate that the efficiency of insurance companies is not the same across different groups and that characteristics such as geographical scope of operation, company age, insurance portfolio concentration, and type of ownership can be considered when comparing the efficiency of insurance companies. In addition, identifying inputs and outputs that are consistent with the characteristics of insurance companies’ financial statements can provide a basis for measuring efficiency in this industry.
KEYWORDS:
Insurance
Efficiency
Risk
Commercial Insurance Companies

توسعه مدل کارایی در صنعت بیمه در ایران
شرکت های بیمه بازرگانی پیشینه و اهداف: در جهان امروز، رشد و توسعه اقتصادی هر کشور نقش مهمی در تعیین جایگاه بین‌المللی آن دارد و کشورها برای ارتقای این جایگاه در پی بهبود شاخص‌های توسعه‌یافتگی خود هستند. صنعت بیمه به‌عنوان یکی از شاخص‌های توسعه‌یافتگی، از یک سو یکی از نهادهای عمده اقتصادی به شمار می‌رود و از سوی دیگر، فعالیت سایر نهادهای اقتصادی را پشتیبانی می‌کند. با توجه به شرایط خاص صورت‌های مالی شرکت‌های بیمه و تفاوت آن با سایر صنایع، تاکنون شاخص مشخصی برای محاسبه کارایی در صنعت بیمه در نظر گرفته نشده است. ازاین‌رو، هدف پژوهش حاضر تدوین شاخصی برای محاسبه کارایی شرکت‌های بیمه و بررسی کارایی آنها با توجه به ویژگی‌های مختلف فعالیت است.
روش‌شناسی: برای تعیین شاخص‌های مناسب سنجش کارایی، با استفاده از نظرات صاحب‌نظران صنعت بیمه، ورودی‌ها و خروجی‌های مرتبط با شاخص کارایی استخراج شد. سپس شرکت‌های بیمه با توجه به مجوز فعالیت از منظر جغرافیایی، قدمت شرکت، تمرکز پرتفوی بیمه‌ای در رشته‌های زندگی و غیرزندگی و نوع مالکیت خصوصی، دولتی و شبه‌دولتی طبقه‌بندی شدند و کارایی هر یک از گروه‌های مورد بررسی ارزیابی شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد کارایی شرکت‌های بیمه فعال در مناطق آزاد بیشتر از شرکت‌های بیمه سرزمین اصلی است. همچنین، کارایی شرکت‌های غیر اصلی بیشتر از کارایی چهار شرکت قدیمی و اصلی به دست آمد. در طبقه‌بندی بر اساس ترکیب پرتفوی، شرکت‌های بیمه زندگی از کارایی بیشتری نسبت به شرکت‌های بیمه غیرزندگی برخوردار بودند. در نهایت، مقایسه شرکت‌ها بر اساس نوع مالکیت نشان داد کارایی شرکت‌های خصوصی بیشتر از شرکت‌های دولتی و شبه‌دولتی است.
نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد کارایی شرکت‌های بیمه در گروه‌های مختلف یکسان نیست و ویژگی‌هایی نظیر محدوده جغرافیایی فعالیت، قدمت شرکت، تمرکز پرتفوی بیمه‌ای و نوع مالکیت می‌توانند در مقایسه کارایی شرکت‌های بیمه مورد توجه قرار گیرند. همچنین، استخراج ورودی‌ها و خروجی‌های متناسب با ویژگی‌های صورت‌های مالی شرکت‌های بیمه
می‌تواند مبنایی برای سنجش کارایی در این صنعت فراهم کند.
کلمات کلیدی:
بیمه
کارایی
ریسک
شرکت های بیمه بازرگانی

کلیدواژه‌ها [English]

  • Insurance
  • Efficiency
  • Risk
  • Commercial Insurance Companies

نامه به سردبیر


سردبیر نشریه پژوهشنامه بیمه، هرگونه پیشنهاد و انتقاد دیگر نویسندگان و خوانندگان را در خصوص نقد و بررسی این مقاله مندرج در سامانه نشریه را ظرف مدت 3 ماه از تاریخ انتشار آنلاین مقاله در سامانه و قبل از انتشار چاپی نشریه، به منظور اصلاح و نظردهی امکان پذیر نموده است.، البته این نقد در مورد تحقیقات اصلی مقاله نمی باشد.
توجه به موارد ذیل پیش از ارسال نامه به سردبیر لازم است در نظر گرفته شود:
[1] نامه هایی که شامل گزارش آماری، واقعیت ها، تحقیقات یا نظریه پردازی ها هستند، لازم است همراه با منابع معتبر و مناسب همراه باشد، اگرچه ارسال بیش از زمان 3 نامه توصیه نمی گردد.
[2] نامه هایی که بجای انتقاد سازنده به ایده های تحقیق، مشتمل بر حملات شخصی به نویسنده باشند، توجه و چاپ نمی شود.
[3] نامه ها نباید بیش از 300 کلمه باشد.
[4] نویسندگان نامه لازم است در ابتدای نامه تمایل یا عدم تمایل خود را نسبت به چاپ نظریه ارسالی نسبت به یک مقاله خاص اعلام نمایند.
[5] به نامه های ناشناس ترتیب اثر داده نمی شود.
[6] شهر، کشور و محل سکونت نویسندگان نامه باید در نامه مشخص باشد.
[7] به منظور شفافیت بیشتر و محدودیت حجم نامه، ویرایش بر روی آن انجام می پذیرد.


 

CAPTCHA Image